Kategoria: Porady

Utrzymywanie odpowiedniej ilość środków finansowych jest bardzo ważne dla sprawnego funkcjonowania firmy. Działalność gospodarcza nie może być sprawnie prowadzona, jeśli cały kapitał jest zamrożony w aktywach. Napięcia na rynku finansowym sprawiają, że każdy z podmiotów stara się tak negocjować warunki współpracy, aby angażować jak najmniej kapitału. Najlepiej to widać w przypadku umowy sprzedaży, gdzie z jednej strony odbiorca towarów chciałby otrzymać długi termin płatności ( finansując swój zakup tymczasowo otrzymanym od dostawcy kredytem kupieckim), z drugiej jednak strony sprzedawca oczekuje szybkiej zapłaty za dostarczony produkt lub wykonaną usługę.

W związku z częstymi kłopotami z płynnością finansową oraz odpowiednią strukturą aktywów, bardzo popularna staje się usługa faktoring. Polega na sprzedaży przez przedsiębiorstwo posiadanych należności w celu otrzymania środków finansowych. W umowie faktoringowej występują dwa podmioty pomiędzy którymi jest ona zawierana, jest to faktor i faktorant.

Faktor i faktorant to inaczej mówiąc instytucja finansowa wykonująca usługę faktoringu i przedsiębiorca sprzedający posiadane w swoim bilansie należności. Należy zwrócić uwagę, że dłużnik faktoranta nie jest stroną w umowie faktoringowej.

Strony umowy faktoringowej

Faktorem może być wyspecjalizowana instytucja finansowa oferująca faktoring lub też bank. Faktor w zależności od rodzaju umowy może przyjmować na siebie ryzyko nieterminowej spłaty należności (faktoring pełny) lub też ryzyko takie nadal obciąża przedsiębiorstwo sprzedające należność (faktoring niepełny). Faktor za usługę faktoringu otrzymuje odpowiednią prowizję oraz odsetki w zależności od wysokości kwoty należności. Istotny jest tutaj również fundusz gwarancyjny tworzony na wypadek problemów z ściągnięciem całej kwoty należności. Fundusz gwarancyjny pomniejsza ilość środków, które otrzymuje przedsiębiorstwo sprzedające swoje należności. Fundusz gwarancyjny jest likwidowany w momencie pełnego uregulowania należności przez dłużnika.

Faktorant to druga strona umowy faktoringu. Faktorant to inaczej przedsiębiorstwo chcące sprzedać posiadane wierzytelności w celu poprawy swojej płynności finansowej i/lub przeniesienia ryzyka związanego z tym elementem aktywów na inny podmiot. Są to należności handlowe wynikające z dostawy produktów lub też świadczenia usług. Odroczony termin płatności, zwany kredytem kupieckim przyczynia się do zwiększenia poziomu należności, co jest przede wszystkim widoczne w firmach z sektora MSP. Z tego też wynika, że faktorantem są najczęściej małe i średnie przedsiębiorstwa. Zbyt duża liczba należności oraz ich długie terminy płatności mogą przyskwarzać pewne problemy finansowe, dlatego też mimo dodatkowych kosztów związanych z faktoringiem wiele firm decyduje się na takie rozwiązanie.